در ابتدا... مفید و ارزشمند در هزاره سوم!

مدیریت تهیه متون و ورود اطلاعات: گوهار باغومیان
تایپ، ادیت و ورود اطلاعات: ایوت یونان،‌ پولت یونان و سیونا باغومیان
گرافیك: علی نیكو نژاد، سارا منصوری
گوینده: آرین ریس باف
سه تار: وحید زردی
مدیریت پروژه: هانیبال یوسف

محصولی از Honiball Yousef Ministries 
 
  
خرید از فروشگاه 

قسمت 3 . سرود خوانی

سرود خواندن یکی از آن اعمال پرستش است که از قلب پرستنده جاری می شود. انواع بسیاری از سرودها می تواند برای این امر مناسب باشد. اشعار کهن و معاصر هر دو می توانند طعم خوبی در دهان پرستنده به جا گذارند. تنها چند بخش کوتاه از عهد جدید، سرود خواندن در پرستش را مطرح می‌کنند اما بخشهای دیگر شواهدی ارائه می دهند دال بر وجود برخی سرودها و قطعات کهن که در کلیسای اولیه به عنوان بخشی از پرستش سراییده می شد.

بنا بر گزارشات رسیده مامورین وزارت اطلاعات در شهر رشت کلیه اعضای یک کلیسای خانگی را احضار و با اعمال فشار و بازجویی های طولانی از آنها تعهد اتی جهت کنترل بیشتر آنها گرفته است .

پس از دستگیری رهبران کلیسا ها در شهر های مختلف ایران و آزادی موقت بازداشت شد گان، وزارت اطلاعات در اقدامی جدید با احضار هموطنان مسیحی در دسته های 4 نفره و با بازجویی های طولانی از آنها تعهدات کتبی مبنی بر عدم ارتباط با سایر اعضای کلیسا ، عدم مراجعه به کلیسا و ارتباط با رهبر کلیسا و اطلاع دادن محل سکونت ( در صورت تغییر محل ) دریافت کرده است .

همچنین در هفته های اخیر برخی از اعضای کلیسا به مدت های از 1 تا 7 روز در بازداشت مامورین وزارت اطلاعات بوده اند .

لازم به یادآوری ست پس از دستگیری های گسترده  هموطنان مسیحی در شهر های مختلف ، رهبران و اعضای کلیسای رشت از برگزاری هر گونه مراسم مذهبی منع شده اندو کلیه ارتباطات و رفت و آمدهای ایشان تحت کنترل وزارت اطلاعات قرار دارد.

فعالان حقوق بشر در ایران اعمال فشار مضاعف و غیر انسانی بر هموطنان مسیحی را محکوم می کند و از کلیه سازمان های حقوق بشری برای رفع محدودیت از هموطنان مسیحی استمداد می طلبد .

به زودی وبلاگی تحت عنوان " تفسیر کاربردی انجیل" درست میشه که در آن آیه به آیه عهد جدید تفسیر شده و منبع خیلی خوبی میتونه برای کسانی که میخواهند در مورد کتاب مقدس مسیحیان و مسیحیت تحقیق کنند باشه.

آدرس این وبلاگ که در دست تهیه است : http://masihiat.mihanblog.com

خداوند به همه شما برکت بدهد.

بخش 2 - قسمت اول

پرستش در کلیسای اولیه

 عهدجدید یک کتاب درسی راهنما پیرامون پرستش نیست. با این حال، اولین منبع برای درک چگونگی پرستش مسیحیان در دوران اولیه کلیساست. این که عهدجدید تا چه اندازه می تواند به عنوان یک "الگوی"  پرستشی برای مسیحیان معاصر مورد استفاده قرارگیرد، خود یک چالش است. برخی براین باورند که عهدجدید یک الگوی کامل برای پرستش است. آنان احتمالاً به اعمال 2 : 42 به عنوان تجلی این الگو اشاره می کنند و می کوشند تا مقولاتی همچون تعلیم، عشاء ربانی، سرود خوانی، هدایای مالی و دعا را در درون این چارچوب جای دهند. بر پایه چنین تلاشی شخص ممکن است از خود بپرسد خواندن سرود در کدام بخش از این آیه قید شده است و چرا معیار یک پرستش مقبول در آیه بعدی هم آورده نشده است (اعمال 2 : 43) حتی چنان چه بپذیریم که تلاش فوق، نوعی تفسیر بسط یافته و یا بیش از حد ساده است باز هم پاسخی به این پرسش نداده ایم که: عهدجدید چگونه پرستشی شایسته را تعیین می کند؟

بخش 1

نزد عیسی روید

بیست و پنجم دسامبر دو سال پیش بود. ساعت یازده شب. کوچه ها پر از سکوت شبانه بود. سوز سرما حتی مغز استخوانهایم را می درید. پالتو و کلاه بسیار هم مرا همرنگ ظلمت شب کرده بود. وقتی به عمق شب مینگریستم در انتهای راه باریکه تاریکش خودم را میدیدم. صدای قدمهایم تنها صدایی بود که در کوچه طنین می انداخت. بی هدف و مقصد کوچه ها را یکی پس از دیگری می پیمودم. همه جا سکوت بود و سکوت. اما انگار این بار داشتم صدایی را از دور می شنیدم، صدایی که ضعیف بود اما قدرت داشت.  هرچه جلوتر میرفتم صدا هم نزدیکتر میشد. انگار که در سکوت شب میرقصید. به راهم ادامه دادم. صدا از اینجا می آید. یک خانه کوچک که هیچ فرقی با بناهای دیگر نداشت، اما صدایی که از داخل شنیده میشد همانند اجری سرودی از یک گروه کر صد نفری بود.

بسیاری از متفکرین دنیامدار عهد باستان، امید را فضلیت قلمداد نمی‌کردند بلکه آن را صرفاً توهمی ناپایدار می‌دانستند که به زندگی نیروی مثبت کاذب زودگذری می‌بخشید. پولس رسول چنین مردمانی را بی‌امید می‌نامد (افسسیان ۲:‏۱۲ و اول تسالونیکیان ۴:‏۱۳) زیرا که آنان خدا را از زندگی خود خارج کرده‌ بودند. مفهوم امید در کتاب‌مقدس برآیند عملکرد خدایی است که در تداوم با معنای حیات بشر حضور فعال دارد. چنین عملکردی وابسته به‌عمل انسان و شرایط او نیست بلکه تماماً معطوف به وعده‌های الهی است. برای نمونه هیچ عاملی نمی‌توانست ابراهیم و ساره را در کهن‌سالگی به ازدیاد نسل امیدوار کند. اما ایمان ابراهیم به خدایی که هیچ امری نزد او محال نیست و نیستی را به هستی می‌خواند سبب شد تا او در "امید" ناامیدی را به کنار بزند (رومیان ۴:‏۱۸).