قسمت 3 . سرود خوانی

سرود خواندن یکی از آن اعمال پرستش است که از قلب پرستنده جاری می شود. انواع بسیاری از سرودها می تواند برای این امر مناسب باشد. اشعار کهن و معاصر هر دو می توانند طعم خوبی در دهان پرستنده به جا گذارند. تنها چند بخش کوتاه از عهد جدید، سرود خواندن در پرستش را مطرح می‌کنند اما بخشهای دیگر شواهدی ارائه می دهند دال بر وجود برخی سرودها و قطعات کهن که در کلیسای اولیه به عنوان بخشی از پرستش سراییده می شد.

متن زیر با عنوان " قطعات روحانی در عهد جدید و مفهوم آن در سرود شناسی امروز" نوشته سی.مایکل.ماس جهت درک بیشتر مطلب آورده شده است.

هنگامی که شخصی واژۀ (سرود روحانی) Hymn را با توجه به پرستش معاصر می شنود، به یاد سرود خوانی جماعتی می افتد. زمانی که محققین عهد جدید از واژۀ Hymn برای توصیف قطعه منتخبی از کتاب مقدس استفاده می کنند، در حقیقت از بخشی صحبت می کنند که دارای خصوصیات سرودی (Hymnic) است. مقوله Hymn می تواند در برگیرنده، اعترافات، بحث و جدل، دستورالعمل وعبارات تسبیحی و نیایش باشد. این واژه می تواند برای اشاره به کلیه گونه‌های شعر "مذهبی و آیینی" به کار رود و یا می تواند در یک مفهوم محدودتری اشاره به یک سرود ستایشی باشد.

منطقی است اگر فرض کنیم که برخی قطعات این گونه سرودها، راه خود را به درون عهد جدید نیز باز نموده اند. Hymn ابتدائی ترین شکل بیان احساسات در کلیسای اولیه بود. پیغام کلیسا، خود را در قالب سرود بیان می داشت. شواهد و مدارک گواهی می دهند که Hymn ها بخش مهمی از پرستش را در کلیسا و حتی در گروه های مذهبی قرن اول به عهده داشتند. سرود هایی که به صورت تحلیلی ( سئوال و جوابی ) خوانده می شدند می توانستند قالبی تعلیمی برای نوایمانان داشته باشند ( بروس) و نقش یک واسطه دلپذیر و مناسب را برای تعلیم در مقابل دستور العمل های الهیاتی داشتند ( سلوین ) و شکلی از تعلیم را به دست می دادند که حفظ و به خاطر سپردن آن بسیار آسان تر از بیانیه های مجرد و خشک دربارۀ حقیقت بود( گوتریه). برای شناسایی یک قطعه به عنوان Hymn می توان از سه معیار سود جست. یکی اینکه سرود در درجه اول به دست نگارنده متن سرائیده نشده ولی در متن آمده است، و یا اینکه به دست نگارنده متنی که در آنجا بکار رفته سراییده نشده است یا توسط نویسنده با هدف و مقصود دیگری به نگارش در آمده است. دوم اینکه، آن قطعه نگارش یافته حامل ماهیتی شعری است. سوم اینکه، شخص بتواند میان این قطعه و قطعات دیگری که در کلیسای اولیه صرفاً برای بیان اعترافات مسیحی مورد استفاده قرار می گرفت، تمایز قایل شود.

الف: معیار تشخیص قطعات Hymn

بخش اعظم مباحثات معاصر پیرامون چگونگی ساخت یک قطعه سرودی در دام نوعی استدلالهای تسلسلی گرفتار آمده است. فرض این است که سرودها تماماً ماهیتی مسیح شناختی داشتند. زیرا فرقه ها، سرودها را کاملاً مسیح شناختی می شمردند. به هر وجه، یکی از معیارهای شعری در سرودها، حضور عنصر مسیح شناسی بود. این استدلال می تواند به سهولت، بخش هایی را که بر زندگی مسیحی تاکید دارند به جای اینکه تاکید اولیه آنها بر تعالی طبیعت مسیح یا تجسم او و یا کار عظیم رهایی بخش او باشد از معادله حذف نماید.

گرایش محققین معاصر برای تشخیص Hymn  در عهد جدید بر دو معیار کلی استوار است: (1) خصوصیات سبکی (2) خصوصیات منحصر به فرد زبان شناختی. مقوله دوم را باید بیشتر بسط و توسعه داد تا بتوان قواعد نحوی و ترکیبی را نیز بدان افزود یعنی مواردی که می تواند اثر را به مولف دیگری نسبت دهد و یا نشان دهنده کاربرد ثانوی نویسنده از آن موارد در متن دیگر علاوه بر متن اصلی باشد. با این تفسیر این دو معیار کلی می تواند روشی رضایت بخش در طبقه بندی این مقوله ارائه نماید.  

خصوصیات سبکی

1-حضور عبارات دیباچه ای ( مقدمه ای) به شکلی پیوسته هم نشان دهنده حضور تجانس( هم ریشگی واژگان) و هم Hymn است. این عبارات در برگیرندۀ یک خط سیر ساده حفظی (Hoti) در انتهای افعال است، معادل با علاماتِ نقل قول در دوران معاصر("...")؛ نیز حضور یک فرمول مقدمه ای مثل Kathos gegraptai ؛ همچنین کاربرد برخی کلمات هم خانواده یونانی( Homologia – Homologe, Pistis – pisteu, Marture- Martus )؛ و حضور بندهای تکرار شونده در مقدمه، مثل Hos…huparxhon در رساله فیلیپیان 2 : 6  به ویژه در موقعیت هایی که آن بند هیچ پیشینه قبلی نیز ندارد. "نوردن" دربارۀ این گزینش آخری بر این باور است که کاربرد بندهای تکرار شونده که با hos… شروع می شوند، مشخصه بیشتر سرودهای مذهبی و دعا نامه های دوران هلنی (Hellenistic) است.

2-Hymn و تجانس کلمات، در عین حال‌ دارای کیفیتی ضرب دار (آهنگین) هستند که به ویژه هنگامی که با صدای بلند خوانده می شوند قابل تشخیص است. این ضرب می تواند با استفاده از وجوه وصفی و بندهای تکرار شونده و به منظور کشش بیشتر روی عبارات خلق گردد. از این زاویه، بسیاری به کیفیت متمایز ضرب آهنگ در اول پطرس 1 : 3 – 12 اشاره می‌کنند. اگرچه وزن در این اشعار کاملاً دقیق نیست اما تمامی سرودهای روحانی (Hymns) دارای وجه تشابهات وزنی هستند.

3- مترادف گرایی یک عنصر قالب و برجسته در اشعار عبرانی است. یک  " وزن " معمولاً به عوض اینکه بر روی اصوات پایه گذاری شود، بیشتر بر پایه افکار و عقاید خلق می شد. ساده ترین شکل آن دو بیتی ای است که خط دوم آن بیان مجدد خط اول است در قالبی مثبت یا منفی و یا اینکه تفکرات درونی خط اول را به شکلی تکمیل شده و پیشرفته تر در خط دوم بیان می دارد. بنابراین، تعجبی نیست که مترادف گرایی را به عنوان یکی از عناصر کلیدی وزن در این اشعار بیابیم. به همین ترتیب، مادامی که تجانس ( همریشگی کلمات) به منظور حفظ کردن اشعار در سرودها به کار می رود، می توان دریافت که مترادف گرایی به عنوان ابزاری مشترک در تجانس مورد استفاده قرار گیرد. با وجود این، مترادف گرایی ابزاری فراگیر وادبی است که شخص الزاماً نباید هر بار که آنها را در ادبیات عهد جدید می بیند، گمان برد که باید با یک (Hymn) روبرو است. 

4- برخی ساختارهای دستور زبانی ( قواعدی، گرامتیک) منحصر به فرد، به کاربرد یک منبع اشاره دارد و در خدمت اشارات صنفی سرودها هستند. کاربرد گستردۀ سرودهای تحلیلی( سئوال و جوابی) مشخصه دوران هلنی یونان است. نوردِن اظهار می دارد که در سرودهای مذهبی و دعانامه های آن دوران، وجوه وصفی به طور خاص و به فراوانی مشاهده می شود. وجود وصفی در سرودها نه تنها این امکان را به برخی عبارات خاص می داد که تولید ضرباهنگ کند، بلکه حضور آنها به خلق عنصر دیگری نیز در Hymn می انجامید که " توانایی سرود خواندن" بود. 

5- آنچه که گلوئر( Gloer) آن را " یک معیار ویژه و بسیار مهم در شناسایی Hymn " می نامد تنظیم محتوای بندها، قطعات و چرخشهای آوایی هست. در حالی که این معیار، معیاری عموماً پذیرفته شده است، با وجود این بخش اعظم مباحثات بر سر چگونگی تنظیم دقیق این آثار صورت می گیرد. بحث محققینی که فیلیپیان 2 : 5 – 11 را Hymn می‌دانند بر سر تعداد بندها و چرخش های آوایی است و اینکه آنها کجا شروع می شوند و کجا پایان می یابند. 

 6-آخرین عنصر سَبکی، در برگیرندۀ کاربردِ ساختارهایِ به غایت سبک گونه و ابزارهایِ بدیعی    ( فصاحت کلامی ) است. همچنین شیوه ای که در آن چندین کلمه با حرفی یکسان آغاز می گردند،   یا شیوۀ ضربدری کلمات یا استفاده از کلمات متضاد، parison ( مثل کلماتی که آوایِ پایانیِ آنها ایجاد ریتم و قافیه می کند)، homoeoptoton ( مانند تشابه قالب ها در ابتدا، وسط، و پایان یک خط)، homoeoteleuton( تکرار همان قالب پایانی)، یا Isocolon ( برابری کامل بندها).

موارد زبان شناختی، نحوی، و معنا شناختی.

خصوصیات زبان شناختی و موارد مربوط به معنا شناسی که می توانند منجر به شناسایی یک Hymn گردند، مقدمتاً اشاره به واژگان غیر معمول و ماهیتی بی ترتیب در اشعار دارند که مانع از حرکت نرم و روان محتوا هستند. یک Hymn یا سرودِ Homology تجلیلی می تواند حاوی کلماتی باشد که کاربرد آنها برای نگارنده سرود، غیر معمول باشد. ( مثل Hapax legomena) یا کاربرد واژگانی که استفاده از آنها برای نویسنده امری عادی است اما در یک قطعه خاص مفهومی غیر عادی می یایند. برای نمونه" لوهسه" به 15 کلمه در کولسیان 1 : 15 – 20 اشاره می کند که در هیچ یک از رسالات پولسی دیده نمی شوند و در صورت بکار برده شدن نیز معنایی کاملاً متفاوت دارند.

محتوای سرودی که با ماهیت بی ترتیب" گلوئر" همخوانی دارد، محتوایی است که می تواند مانع از حرکتِ روانِ فکر در یک متن بزرگتر باشد. این امر نشان دهنده این است که تنها بخشی از متنِ نقل قول شده می تواند موضوع مبحث Hymn باشد. این بخش حتی می تواند منجر به یک ناهنجاری گرامری ( دستور زبانی ) در متن شود مثل آنچه در اول تیموتائوس 3 : 16 می بینیم. این امر ممکن است به شکل یک تغییر ناگهانی در ضمایر شخصی ظاهر شود. مثل تغییر ضمایر دوم و سوم به ضمیر اول درضمایر جمعِ کولسیان 1 : 15 – 20 .

قطعاتی که به عنوان Hymn یا Homology(بیانات ساده ایمانی) شناخته می شوند، ضرورتاً نباید حاوی تمامی عناصر بالا باشند. البته به منظور این طبقه بندی لازم است تا آن بخش بیش از یکی از این خصوصیات یا مشخصه ها را دارا باشد. کلوئر با نقل قول از استاوفر  ( Stauffer) این تلاظ را چنین بیان میکند. " ابزار سنگ تراشی در دستانِ محققی که مایل است Hymn ها و Homology هایی را که در ادبیات عهد جدید موجود است همچون کریستال هایی که در یک توده سنگی بی‌شکل وبی نظم وجود دارند را بیرون بکشد."

حال هنگامی که یک متن دارای چندین مشخصه از موارد ذکر شده باشد باید به بررسی این مطلب پرداخت که آن متن یک Hymn است یا یک Homology (بیان و اعتراف ایمانی)؟ گلوئر، نشانه هایی را که میتواند به تمایز و تفکیک این دو کمک کند به شکل زیر بیان می نماید: Homology  ها متمایل به بیان " حقایق ایمانی " هستند؛ آنها از زبانی ساده به همراه عباراتی فشرده استفاده می کنند و غالباً حاوی نوعی قدرتِ استدلالی غیر مستقیم هستند. Hymn ها(سرودهای روحانی) از سوی دیگر بیشتر حالت انتزاعی دارند و از زبانی متعالی استفاده میکنند؛ آنها دارای سبکی به غایت برتر و آمیخته با شیوۀ وصفی،  وزن، و قافیه هستند؛ آنها را می توان در قالب بیت، مصرع و آیات ساخت؛ Hymn ها گرایشی تمجیدی و ستایشی دارند.

ب – قطعاتی که در این حوزه جای می گیرند

در حالی که این یادداشت کوتاه امکان صرفِ زمانِ کافی برای بررسی بخش هایی که از سوی نویسندگان گوناگون به عنوان Hymn (سرود روحانی)معرفی شده اند را ندارد، با این حال این بخش ها به خوبی در این حوزه جای می گیرند و بنابراین می توانند به عنوان یک ماخذ اطلاعاتی در شناسایی محتوا و هدفِ قطعاتِ Hymn در عهد جدید به کار آیند. قطعات زیر را نباید جامع و فراگیر پنداشت، این قطعات بیانگر موقعیت کنونیِ نویسنده در مورد برخی از متن‌ های عهد جدید است که احتمالاِ جزو (سرودهای روحانی)Hymn هستند.

وظیفه تشخیص Hymn ها(سرودهای روحانی) و Homology ها(جملات متشابه) در ادبیات پولسی، به ویژه در رومیان، وظیفه ای نسبتاً دشوار است. بسیاری از محققین بر این باورند که تعدادِ بیشماری Hymn( سرود روحانی) در رساله رومیان وجود دارد مثل 1 : 3 – 5 ، 4 : 35 ، 8 : 30 و 34 – 36 ، 11 : 33 – 36 . کاملاِ منطقی به نظر می رسد که پولس به منظور اطمینان بخشیدن به مسیحیان روم در مورد درستی و صحت سخنان خود و نیز درستی و صحت انجیلی که اعلام می نمود از متون و روایات سنتی نقل قول نماید. اما همان گونه که موریس اشاره نموده است، باید دریافت که این " اعتقاد" یا "سروده" متعلق به روم است یا قرنتس؟ اگر متعلق به قرنتس است، رومیان چگونه آن را می دانند؟ اگر رومی است، پولس چگونه آن را می داند؟ از آنجا که این متون تکرار کنندۀ آن " حقایق ایمانی " و ضمناً کوتاه هستند. و در عین حال فاقد آن ساختارهای پیچیده هستند، بهترین فرضِ ممکن این است که آنها را Homology یا متون روایتی و سنتی بدانیم که از سوی پولس مورد بازبینی و اصلاح قرار گرفته اند تا بتوانند بهتر و بیشتر در خدمت اهداف جاری او باشند ( مثل رومیان 1 : 3 – 5، 4 : 25 ، 8 : 30 و 34 – 36 ، اول قرنتیان 8 : 6 ، 15 : 34 ، اول تیموتائوس 6 : 15 و 16 ).

خارج از ادبیات پولسی، عبرانیان 1 : 3 و یا در مجموع 1 : 1 – 4 نیز از سوی بسیاری به عنوان یک  سرود روحانیHymn نامیده شده است. این نویسنده در موردِ این ادعا که عبرانیان 1 : 3 یک قطعه Hymn است با اظهار نظر" لِین" که آن را کم و بیش فاقد مدارک لازم برای این ادعا می داند موافق است! با وجود این، تایید و موافقت مشروط با نظریه فوق را تنها  می توان به سبب بخشِ آغازین این قطعه به عنوان قطعه ای از یک ماخذ پرستشی اعلام نمود. از دیدگاهِ ادبی، آیه 3، آن گونه که گفته شده است دارای برجستگی و تمایز در متن نیست. ضمیر ملکی ای که در آغاز Hymn در آیه 3 به آن اشاره شده است در حقیقت ضمیر سوم ملکی است که بستگی به ضمیر مرجع یعنی"پسر" .... دارد.

تنها ادبیات غیر پولسی که در عهد جدید می توان به عنوان یک Hymn شناخته شود اول پطرس 3 : 18 – 22 است. "مایکلز" به درستی این قطعه را تمجید می نماید هنگامی که می گوید، " تقریباً یک توافق جهانی بر سرِ این موضوع وجود دارد که پطرس در آیات 18 – 22 بر اساس یک محتوای سنتی سخن می گوید، اما در مورد ماهیت این محتوا توافق اندکی وجود دارد، به این معنا که: آیا این متن در برگیرندۀ یک Hymn سرود روحانی مسیحی اولیه است یا اعتراف ایمانی که احتمالاً در ارتباط با تعمید آب از آن استفاده شده است؟ بخش عمده ای از این متن شامل بیاناتِ ساده و کوتاهی است که به احتمالِ زیاد بیانگر این امر است که موضوعات و مواردی که پطرس از آن استفاده نموده یک Homology بوده است.

Hymn سرود روحانی

رومیان 11 : 33 – 36 متنی است که می تواند نمایانگر یک Hymn باشد.

" زهی عمق دولتمندی و حکمت و علم خدا؛

چقدر بعید از غور رسی است احکام او،

و فوق از کاوش است طریقهای وی،

زیرا کیست که رای خداوند را دانسته باشد؟

یا که مشیر او شده؟

یا که سبقت جسته، چیزی بدو داده،

تا به او باز داده شود؟

زیرا که از او به او و تا او همه چیز است،

و او را تا ابدالالاد جلال باد! آمین." ترجمه موسوم به ترجمه قدیمی

موریس می گوید، در حالی که مایکلز از این متن به عنوان یک Hymn سخن می گوید، با وجود این" بلک "ترجیح می دهد آن را یک Doxology ( ستایش – تمجید و نیایش ) بشمارد. موریس با این نظر موافق است. خواه این متن را Hymn بنامیم یا غیره، این بخش یک Doxology ( سرود ستایش ) است. گلوئر این متن را یک God-Hymn معرفی می نماید( نگاه کنید به استدلال زیر) و اظهار نظر می کند که این متن به همراه God-Hymn های دیگر،احتمالاً دارای هیچ عنصر مشخص مسیحی نیست و بنابراین و احتمالاً از منابع دیگر خارج از مسیحیت وام گرفته شده است. این متن حامل مشخص های ذکر شده بسیاری است که می توان برای تشخیص یک Hymn از آنها استفاده نمود. این متن تاییدی مکمل بر استدلالِ پولس مبنی بر جایگاهِ اسراییل است که در این بیان جای می گیرد " شگفتی تحسین برانگیز و ستایش".

افسسیان 5 : 14 می تواند روشن ترین نمونه Hymn در عهد جدید باشد. بنابراین می گوید:

" ای تو که خوابیده ای، بیدارشده،

از مردگان برخیز،

تا مسیح بر تو درخشد" ترجمه موسوم به ترجمه قدیمی 

همان گونه که بروس Bruce اشاره کرده است" قیاسِ میان نور و تاریکی با همان فرمولی به هم متصل شده اند "( Dia legei) که نقل قول مزمور 18 : 68 در افسسیان 4 : 8 با هم گره خورده اند، اما نه به عنوان یک متن کتاب مقدسی. این متن در بهترین شکلِ خود، پژواکی است دور از دو متن عهد عتیق : اشعیا 26 : 19 ( ای شما که در خاک ساکنید، بیدار شده ترنم نمایید) و اشعیاء 60 : 1 ( برخیز و درخشان شو زیرا نور تو آمده و جلال خداوند بر تو طالع گردیده است). بروس، این نقل قول را یک Tristich توصیف می کند که بهترین تفسیر آن یک Hymn  سرود روحانی تعمیدی اولیه است که جماعت بوسیله آن به شخص نوایمان که از خواب مرگ روحانی به روشنایی حیات وارد می شود تبریک می گویند." خواه این متن را یک Hymn تعمیدی بدانیم یا خیر، واضح و روشن است که هدف آن دعوت شنوندگان به یاد آوری این نکته است که گرچه آنان زمانی فرزندان تاریکی بوده اند، اما اکنون فرزندان نور هستند و باید بر طبق این حقیقت زندگی کنند. این Hymn در ضمن نشانگر آن است که یک Hymn می تواند نه فقط خطاب به خدا یا مسیح باشد، بلکه می تواند خطاب به ایمانداران نیز باشد. بی تردید این Hymn ریشه در ظهور مسیح دارد، اما اهمیت اولیه آن نه در تجلیل از خدا یا مسیح، بلکه بیشتر در تشویق و تقویت ایمانداران است.

شاید تا به حال دربارۀ هیچ متنی به عنوان یک Hymn آن اندازه مطلب نوشته نشده است که دربارۀ فیلیپیان 2 : 6 – 11 نگاشته شده.

" که چون در صورت خدا بود

با خدا برابر بودن را غنیمت نشمرد،

لیکن خود را خالی کرده،

صورت غلام را پذیرفت،

و در شباهت مردمان ظاهر شد.

و چون در شکل انسان یافت شد،

خویشتن را فروتن ساخت،

و تا به موت،

بلکه تا به موت صلیب مطیع گردید!

از این جهت خدا نیز او را به غایت سرافراز نمود

و نامی را که فوق جمیع نام هاست بدو بخشید،

تا به نام عیسی هر زانویی

از آنچه در آسمان و بر زمین و زیر زمین است خم شود،

و هر زبانی اقرار کند که عیسی مسیح، خداوند است،

برای تمجید خدای پدر." ترجمه موسوم به ترجمه قدیمی

"هاوتورن" پس از اشاره به " مشکلات تفسیری" و تفاوتهای مربوط به تنظیم دقیق این متن، بحثهای مربوط به مولف، جایگاه، و هدف متن، منابع مورد استفاده در نگارش متن، و غیره اظهار می کند که" با وجود تمامی این امور، حداقل یک نکته وجود دارد که مورد توافق تقریبی همه محققین جهان است. و آن این است که آیات 6 – 11 نمونه زیبایی از یک Hymn در دوران اولیه کلیسا را ارائه می دهد.همه عناصر این بخش از جمله چگونگی آغاز آن، وزن آهنگین و ضربدار کلمات، الگوی چرخشی جملات، منحصر به فرد بودن واژگان آن، و غیره و غیره، همگی به این حقیقت اشاره دارند که این قطعه یک Hymn مسیحی در وصف عیسی است." البته هنگامی که به تجزیه و تحلیل ساختاری این Hymn می رسیم، تمامی توافقات محققین از میان می رود. آیا این Hymn یک سروده شش بیتی است یا 3 خطی که سه بیت آن بر حقیر شدن مسیح و سه بیت آخر آن بر تعالی مسیح تاکید دارند( این عبارت thanatou de staupou بخشی از سرودۀ اصلی نیست)! یا اینکه باید آن را به عنوان شش دو بیتی در نظر گرفت، که به شکلی متناسب برای سرود خوانی تنظیم گردیده است؟ یا اینکه آیا پنج بیت با درازای متفاوت، چهار بیت با چندین کلمه و عبارات از قلم افتاده یا 3 بیت با تاکید بر مراحل سه گانه وجودی عیسی یعنی، پیش از حیات زمینی، و تعالی او در این قطعه وجود دارد؟ همان گونه که هاتورن بررسی نموده است، اگر چه ممکن است این Hymn به دلایل مسیح شناختی یا نجات شناختی ساخته شده باشد، ولی پولس آن را به دلایل اخلاقی نقل می کند. سرود، با مسیح، پیش از تجسم او آغاز می شود که به رغم اولوهیت خود از آسمان به زیر می آید، آگاهانه حقیرترین جامه را بر خود می پوشد یعنی غلام و حتی تا به نقطه مرگ مطیع می گردد. در پیامد این عمل او خدا او را به مقامی بلند رفیع           می سازد، برتری ای که نهایتاً تمامی مخلوقات عالم آن را تایید خواهند نمود. گرچه این Hymn صراحتاً، شنونده را به یک زندگی مسیحی دعوت نمی کند اما به این حقیقت اشاره دارد که کارِ خدا در عیسی چیزی است که همگان باید آن را تایید و بر اساس آن زندگی کنند. بی تردید این همان دلیلی است که پولس به خاطر آن این Hymn را ذکر میکند. 

OBrian می گوید" بخش عمده ای از تفکر تحقیقی عهد جدید، کولسیان 1 : 15 – 20 را سروده ای متعلق به دوران پیش از پولس که درجریان تفکریِ این رساله جای داده شده است  می شمارند". این آیات چندان پذیرش جهانی فیلیپیان 2 : 6 – 11 را میان محققین ندارند. اگر چه فیلیپیان 2 : 6 – 11 در ترجمه NIV  و نیزدر فارسی در ترجمه موسوم به ترجمه قدیمی قالب شعری به خود گرفته است اما در اصل فاقد غالب شعری است. همان گونه که قبلاً اشاره شد، مارتین به این قطعه همچون یک Hymn اما به مفهومی متفاوت از آنچه مسیحیان اولیه می سرائیدند، نگاه می کند. بروس، هرگز کاملاً خود را در موقعیتی که این قطعه را یک Hymn بنامد قرار نداده است. او می گوید، " این شش آیه به شکل یک نثردارای وزن در این بخش آورده شده اند که این گونه آثار در بیشتر سراییده های (سرایش های) اولیه مسیحی دیده می شود" و سپس در زیر نویس همان صفحه از توضیح و تفسیر خود شروع می کند به نامبردن از نویسندگان بیشماری که " یک Hymn داری ساختار" را متمایزمی‌دانند که تعداد آنها تقریباً به یک صفحه کامل می رسد. بیشترین بحثها بر سر ساختار سرودی، تعداد ابیات، و الحاقات پولسی در ارتباط با فیلیپیان 2 : 6 – 11 صورت گرفته است. علی رغم بحث بر سر ساختار آن، این  Hymn دارای 2 تقسیم بندی مضمونی است؛ بخش اول، ارتباط مسیح با جهان و بخش دوم ارتباط مسیح با نجات جهانی که خود خلق نموده است. او صورت " خدای نادیده است، نخستزاده تمامی آفریدگان. زیرا که در او همه چیز آفریده شد، آنچه در آسمان و آنچه در زمین است، ازچیزهای دیدنی و نادیدنی و تختها و ریاسات و قوات. همه به وسیلۀ او و برای او آفریده شد. و او قبل از همه استو در وی همه چیز قیام دارد. و او بدن یعنی کلیسا را سر است، زیرا که او ابتدا است و نخست زاده از مردگان تا در همه چیز او مقدم شود. زیرا خدا بدین رضا داد که تمامی پری در او ساکن شود، و اینکه به وساطت او همه چیز را با خود مصالحه دهد، چون که به خون صلیب وی سلامتی را پدید آورد بلی بوسیله او خواه آنچه بر زمین و خواه آنچه در آسمان است." ( کولسیان 1 : 15 – 20 ) . 

این Hymn با نیاز پولس در این رساله برای بیان روشن برتری مسیح به عنوان خداوند تمامی خلقت از جمله فرشتگان و قوات و نیز خداوند این خلقت تازه کاملاً هم خوانی دارد.

1 تیموتائوس 3 : 16 اکثر خصوصیاتی که بتوان از یک Hymn سرود روحانی انتظار داشت را دارد: این متن با حرف  ندای مقدماتی آغاز می‌شود و دارای 6 سطر است که تقریبا شکلی یکسان دارند( سوم شخص مفرد از شکل فعلی مجهول) و با متون پیرامون خود در متن رساله بسیار تفاوت است و موضوعی شبیه موضوعات بیانات اعتقادی(Homology) و سرودهای روحانی(Hymn) را به تصویر میکشد. " گوردن فی " اظهار می‌دارد که : (این عبارات را به خودی خود تقریباً بطور قطع می‌‌توان یک "سرود روحانی" Hymn و یا قطعه‌ای از یک Hymn (سرود روحانی ) در 6 سطر موزون دانست.) 

 " و بالاجماع سر دینداری عظیم است:

 که خدا در جسم ظاهر شد،

 و در او تصدیق کرده شد،

و به فرشتگان مشهود گردید،

 و به امتها موعظه کرده،

و در دنیا ایمان آورده،

و به جلال بالا برده شد." ترجمه موسوم به ترجمه قدیمی

بحثهای قابل ملاحظه ای بر سر این موضوع که آیا این قطعه یک Hymn است یا یک بیانیه اعتقادی ( یا یک Homolgy ) صورت گرفته است. برخی مفسرین آن را یک متنِ Heilgeschichtliche که روایت نجات را بیان می نماید، می شمارند. فی ( Fee) حتی شباهت هایی را میان این Hymn و متن" فنیِ کرازبی" ( Fanny Crosby) تحت عنوان "داستان عیسی را برایم بگو" مشاهده می کند. " مصرع اول از خدمت زمینیِ مسیح می سراید، که با کلامِ پیروزی و جلال پایان می یابد. به همین شکل مصرع دوم از خدمت پیوسته مسیح از طریق کلیسا می گوید که باز با مضمون جلال خاتمه می یابد." تشابهات فراوانی را می توان میان این قطعه و فیلیپیان 2 : 6 – 11 مشاهده کرد؛ مهم ترین آن این است که هر دو متن دارای تاکیدی مضاعف و مشترک بر فروتن شدن و خاکساری مسیح وسپس  جلال یافتن مسیح هستند. 

پ – نتیجه گیری.

بنابریان در اینجا با 5 قطعه پولسی روبرو هستیم که به بهترین وجه ممکن در حوزۀ تعریفی Hymn در عهد جدید جای می گیرند. سه قطعه، از حقایق محوریِ ایمان مسیحی سخن می گوید. حتی زمانی که شخص قادر به تشخیص و تفکیک میان Hymn ها و Homology است بازهم باید مد نظر داشت که Hymn ها نیز در بعدی وسیع، ماهیتی اعترافی دارند.

گلوئر اظهار می دارد که Hymn های عهدجدید را می توان درسه مقوله طبقه بندی نمود: شهادتهای اعترافی کوتاه، Hymn های خدا – محور، و Hymn های مسیح – محور. شهادتهای اعترافی کوتاه عموماً سرودهای ستایشی ای هستند که گلوئر آنها را " Hymn هایی نه کاملاً توسعه یافته" می نامد که دار